Νέα Υόρκη 2004 - Green Tree 2012: Η ουσιαστική διαφορά (Άρθρο*)

Share This

Κάθε φορά που ο κ. Χριστόφιας και το ΑΚΕΛ τίθενται ενώπιον της πλήρους αποτυχίας της πολιτικής που εφαρμόζουν στο Κυπριακό, επιστρατεύουν την προσφιλή τους μέθοδο του αποπροσανατολισμού και της συκοφάντησης και επιχειρούν να φορτώσουν στον αείμνηστο Τάσσο Παπαδόπουλο τα δικά τους λάθη και τις δικές τους παραλείψεις.

Αυτό έκαναν και τις τελευταίες μέρες όταν υπό το βάρος της καθολικής κατακραυγής για τα αποτελέσματα του Green Tree, επιχειρήθηκε σύγκριση των χειρισμών του Τάσσου Παπαδόπουλου στη Νέα Υόρκη το Φεβρουάριο του 2004, με τους πρόσφατους χειρισμούς του κ. Χριστόφια. Αυτή η προσπάθεια εξομοίωσης των δύο καταστάσεων είναι ατεκμηρίωτη, προκλητική και προσβλητική για ολόκληρο τον κυπριακό λαό που γνωρίζει πολύ καλά το ρόλο του κάθε πολιτικού προσώπου και του κάθε πολιτικού κόμματος εκείνη την κρίσιμη περίοδο.

Όμως, η ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στη Νέα Υόρκη του 2004 και στο Green Tree του 2012 είναι πολύ πιο εμφανής απ’ όσο ελπίζει το ΑΚΕΛ και, ευτυχώς, δεν χρειάζεται να διαβάσει κάποιος απόρρητα πρακτικά ούτε να ανατρέξει σε δηλώσεις, συνεντεύξεις ή αποφάσεις συλλογικών οργάνων. Αρκεί μια απλή ημερολογιακή αναδρομή:

Από την πρώτη λοιπόν μέρα της εκλογής του στην Προεδρία της Δημοκρατίας το Φεβρουάριο του 2003, ο Τάσσος Παπαδόπουλος βρέθηκε αντιμέτωπος με το Σχέδιο Αννάν, το οποίο είχε υποβληθεί μόλις το Νοέμβριο του 2002, επί προεδρίας Γλαύκου Κληρίδη. Από την πρώτη στιγμή και για έναν ολόκληρο χρόνο, ο Τάσσος Παπαδόπουλος  επιχειρούσε να βελτιώσει το Σχέδιο που «κληρονόμησε» και το οποίο, όπως ο ίδιος ο τότε Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ ανέφερε, «δεν ήρθε από το πουθενά αλλά ήταν προϊόν πολυετών συζητήσεων του ΟΗΕ με τις δύο πλευρές». Πρώτος κρίσιμος σταθμός αυτής της προσπάθειας ήταν η Νέα Υόρκη, το Φεβρουάριο του 2004, όταν ο Τάσσος Παπαδόπουλος μετρούσε μόλις ένα χρόνο προεδρικής θητείας κι ενώ η Κυπριακή Δημοκρατία αγωνιούσε να πετύχει την πολυπόθητη ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπό αυτές λοιπόν τις αντίξοες και ασφυκτικές συνθήκες του 2004, ο Τάσσος Παπαδόπουλος κατέφερε να ξεπεράσει το «κληρονομημένο» Σχέδιο Αννάν, να διασώσει την Κυπριακή Δημοκρατία και να την καταστήσει πλήρες και ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο κ. Χριστόφιας ανέλαβε καθήκοντα το Μάρτιο του 2008. Δεν «κληρονόμησε» το Σχέδιο Αννάν ή κάποιο παρόμοιου τύπου σχέδιο. Αντίθετα μάλιστα, ο κ. Χριστόφιας παρέλαβε τη Συμφωνία της 8ης Ιουλίου 2006, που από όλους χαρακτηρίζεται ως ένα από τα πολλά επιτεύγματα του Τάσσου Παπαδόπουλου. Ο κ. Χριστόφιας παρέλαβε επίσης την επιστολή Γκαμπάρι, της 15ης Νοεμβρίου 2006, που σε συνδυασμό με τη Συμφωνία της 8ης Ιουλίου έθεταν τις σωστές βάσεις για μια νέα διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού. Και επιπρόσθετα, ο κ. Χριστόφιας είχε τη σχεδόν καθολική στήριξη του λαού και των κομμάτων αφού τότε ακόμα και ο αντιπολιτευόμενος ΔΗΣΥ στήριζε τους χειρισμούς του στο Κυπριακό. Από το Μάιο λοιπόν του 2008 (και τον ενταφιασμό της Συμφωνίας της 8ης Ιουλίου 2006 μέσω της Κοινής Δήλωσης της 23ης Μαΐου) μέχρι σήμερα, όλες ανεξαιρέτως οι ενέργειες της πλευράς μας φέρουν τη σφραγίδα και την υπογραφή του κ. Χριστόφια. Και ο σημερινός εγκλωβισμός μας είναι «γέννημα-θρέμμα» των χειρισμών και της πολιτικής Χριστόφια τα τελευταία 4 χρόνια.

Αναμφίβολα επομένως, η ουσιαστική διαφορά της Νέας Υόρκης του 2004 και του Green Tree του 2012 είναι ότι στη Νέα Υόρκη το 2004 ο Τάσσος Παπαδόπουλος είχε συμπληρώσει ένα μόλις χρόνο θητεία και «θέρισε» όσα είχε «σπείρει» ο Γλαύκος Κληρίδης μέχρι το 2003. Στο Green Tree τo 2012 όμως, ο κ. Χριστόφιας συμπλήρωσε τέσσερα ολόκληρα χρόνια θητείας. Και «θερίζει» όσα ο ίδιος «έσπειρε».    

Λευκωσία, 7 Φεβρουαρίου 2012

*Του Χρύση Παντελίδη, Εκτελεστικού Διευθυντή του Κέντρου Μελετών Τάσσος Παπαδόπουλος                     

Δημιούργημα της: Dynamic Works |

Με την ισχύ του: EasyConsole CMS

© Πνευματικά δικαιώματα 2012 Κέντρο Μελετών Τάσσος Παπαδόπουλος